ÖMÜR GÜRBÜZ

  Yoruldu bedenim, tutmazken kolum. Her gün biraz daha, yanarken solum. Koşarak yürürken, bitmiyor yolum. Giderken ardında enkaz bıraktın.   Terk eden insana, ne denir bilmem? Gözlerim kan ağlar, bir damla silmem. Var keyfini sen sür, ben gayrı gülmem. Giderken ardında enkaz bıraktın.   Güneş yakmaz oldu, bedenim ateş. Değiştirdin beni, oldum bak serkeş. Düşmemi bekleyip, ittin ya kalleş. Giderken ardında enkaz bıraktın.   Kızsam da aslında, unutmak çok zor. Kapladı kalbimi, her yanım da kor. Benli rüyaları, artık hayra yor. Giderken ardında enkaz bıraktın.   Düşlerimiz vardı, Kaf Dağı kadar. Nefesim daraldı, dünya bana dar. Hisâriyim, yalnızlığım, bana yar. Giderken ardında enkaz bıraktın. 10.7.2024      Ömür GÜRBÜZ

  Bir yabancı gibi, çekip gidersin. Değil miydin  benim, tomurcuk gülüm? Söyle bize bunu, nasıl edersin? Yeşile dönerken, kurudu dalım. Aşkın hırkasını, eğninden soyup. Resimleri tek tek, bavula koyup. Nasıl gidersin yâr, şeytana uyup? Kime bu kaprisin, kime bu çalım? Bu kadar basit mi, terk edip gitmek? Ölümsüz sevgimi, kenara itmek. Hoşçakal demeden, kaybolup yitmek. Aklına gelmez mi, perişan halim? Senle dolu iken, benim her anım. Ruhumu kabz ettin, acıyor canım. Bedenim iflas ta, çekildi kanım. Kan düşmanım mıydın söyle be zalim? Dikenli yollara düşürdün beni. Her mevsim zemheri, sarıyor teni. Ölürüm unutmam, sevdiğim seni. İster musallaya, sürülsün salım. Bilirim Hisâri, ne dese boştur. Ölse de kalsa da, ellere hoştur. Geç kalma sevdiğim, durma sen koştur. Serilir tabuta yeşilim, alım. 23.7.2024     Ömür GÜRBÜZ

Hani söz vermiştin aşkımız için. Ömrümü eyleyip sevda durağı. Ahdin de durmadın,  söyle yar niçin? Yaptın sevdiğini aşkın çırağı. Gidişin sonrası olmadım handan. Güneşi kaybettim, bu dünya zindan. Ruhum tenle küskün, çekilir candan. Kaldır aramızdan gayrı firakı. Sen yürek ülkemin tahtın da ece. Sen ki yar, dilimden düşmeyen hece. Beklerim yolunu gündüz ve gece. Dön gel de yeşersin gönül çorağı. Hisâri’m; dilinde hep yârin adı. Kalmadı gideli ağzının tadı. Sevindi düşmanın, güldürdün yâdı. Ölmeden üstüne attı toprağı. Ömür GÜRBÜZ    25.12.2023       

  Habersiz gidişin, ardından yarim. Şaşkın şaşkın bakan, göz kaldı bende. Şu yalan dünya da, tek sendin varım. Aşkından kavrulmuş, öz kaldı bende. Mecnun gibi, gezer oldum, cihanda. Esâmem okunmaz, artık divanda. Su döverim, dibi delik, havanda. Teli koparılmış, saz kaldı bende. Kuruyan yaprağım gayrı dalımda. Senden tek hatıra, resmin elim de. Sabah akşam, tesbih ettim, dilimde. Ağzımda pelesenk, söz kaldı bende. Sevdanla uçuşan, bir deli kuştum. Kabıma sığmadım, seninle taştım Peşinden koşarken, takılıp düştüm. Tâkatı kesilmiş, diz kaldı bende. Hisâri der; ömrü senle düşledim. Gece gündüz sokağında kışladım. Hasretini ilmek ilmek işledim. Kalbimde ebedi, iz kaldı bende. Ömür GÜRBÜZ       12.8.2023

  Ela gözlerine hasret kaldığım. Sensiz aylar, asır bana, bil gayrı. Her günümü, vuslatına, saldığım. Dayanmaya, mecalim yok, gel gayrı. Yazı bekler iken, mevsim kış oldu. Hayalim tükendi, gönlüm tuş oldu. Sanki ruhum, ağlak gezen, kuş oldu. Gözlerimden, akan yaşı, sil gayrı. Yokluğun cehennem, özlemin zulüm. Böyle mi olurmuş, sahi yar ölüm? Allah'ı seversen; yeter be gülüm. İnadını, akan nehre, sal gayrı. Uyku girmez, bir an olsun, gözüme. Yokluğun kerbela, gel, gör özüme.  Dudağım kurudu inan sözüme. Ben ağlarım, yeter ki sen, gül gayrı. İçerim yanıyor, volkan desem az. Aşık usandırır, hadden fazla naz. Bu yaz mı gelirsin, ertesi mi yaz? Ben uçmadan, bu dünyadan, bul gayrı  Dolunay şahittir, bendeki aşka. Misafir ol, ömür boyu, bu köşke. Hisari der; sonra deme, ah keşke! Unutursam kılıç ile böl gayrı. Ömür GÜRBÜZ    11.06.2023