HİCRAN

 

Güller kokmaz oldu bu şehirde senden ayrılalı,

Ortalıkta derbeder gibi dolaşıyorum şimdi.

"Ne ederse insan kendine eder" derler ya,

Benimkisi tam da o hesap işte...

Canımdan can aldın, nefessiz kaldım ben,

Alnıma yazılan tek alın yazımdın, biliyorum.

Gelmen artık belki mümkün değil, 

Kavuşmak imkansız sanki bu dünyada.

Üstü kül bağladı ama koru hiç sönmedi,

Bir an olsun dinmedi bu büyük aşkın ateşi.

Leyla'sız sevdana ben oldum Mecnun,

Örselendi yüreğim seni bırakıp gideli.

Mahvoldu yıllarım, bir başıma kaldım öksüz.

Üstüme kabus gibi, karabasan gibi çöktü mazi.

Kıymetini bilemediğim, sahip çıkamadığım o sevdaya,

Şimdi sensiz geçen her günümün vebaliyle;

Razıyım her cezaya, senden tek dileğim var:

"Sensizliğe mahkûm ettiğim bu kalbi ne olur affet!"

Ömür Gürbüz